Op werkbezoek in Zweden – Dag 3: Inspiratie en idealen

On 5 september 2013 by Carine Bloemhoff

Vandaag sprak ik met Leif Jakobson, voorzitter van de Zweedse organisatie voor volkshuisvesting en schaduwminister van Belastingen voor de sociaal-democraten. Ook sprak ik met Ylva Johansson, schaduwminister van Werkgelegenheid, en voormalig minister van Sociale Zaken en Onderwijs. Het waren inspirerende gesprekken waarbij de thema’s van ons Van Waarde onderzoek (bestaanszekerheid, goed werk, verheffing en binding) als vanzelfsprekend over tafel gingen.

Leif Jakobsen gruwelt van de Nederlandse ontwikkelingen in het volkshuisvestingsbeleid onder druk van Brussel. In Zweden bouwen de woningbouwcorporaties niet alleen voor armen, maar voor iedereen. Een inkomensgrens is dus een absolute ‘no go’. Het mooie is dat corporaties echt nog coöperaties zijn waar huurders het voor het zeggen hebben. Zweden kent bovendien een sterke huurdersorganisatie met meer dan 1 miljoen leden, die op lokaal niveau onderhandelen over maximale prijsverhogingen. Ook de private sector was hier bij wet aan gebonden. Helaas is die wet van tafel geveegd door de rechtse partijen.

In Stockholm was mij al opgevallen dat het in en om flats erg netjes is (goed onderhouden, geen afval of papiertjes in de heg). Dit komt door het hoge serviceniveau. Er gaat geen geld van de staat naar de woningbouwcorporaties, maar het is geld van de huurders. Zij vragen een goed serviceniveau en de woningen zijn bovendien voor iedereen. Publieke woningen hebben een goede naam.

Ylva Johansson benadrukte in ons gesprek het belang vanhet inzetten op scholing. Toen zij minister was, volgden 800.000 volwassenen weer onderwijs. Het is een taak van de overheid om mensen te scholen en van werk naar werk te begeleiden op een flexibeler wordende arbeidsmarkt. Inzet dus op goed werk, in plaats van laagbetaalde banen zonder perspectief (dead end jobs). De andere kant van de medaille is dat een aantal mensen zo lang thuis zitten, dat een baan voor hen niet in het verschiet ligt. Daarvoor willen de sociaaldemocraten weer een vorm van gesubsidieerde arbeid invoeren: werk in de zorg waar veel handen nodig zijn, niet voor een uitkering, maar voor een normaal salaris. Het gaat om betekenisvol werk, dus niet de hele dag enveloppen dichtplakken als tegenprestatie voor de uitkering (zoals in bepaalde Zweedse gemeenten gebeurt). De Zweden kunnen dit ook betalen. Door hun strenge begrotingdiscipline de afgelopen jaren hoeven de Zweden niet zo hard te bezuinigen als in Nederland. Wat dat betreft zou ik wel willen ruilen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>