Goed werk: 200 banenplan

On 31 oktober 2013 by Carine Bloemhoff

imageGisteren ben ik op diverse locaties met mensen in gesprek gegaan die een gesubsidieerde baan hebben. Eind 2011 hebben we besloten dat we 200 gesubsidieerde banen overeind zouden houden omdat de mensen nuttig werk doen voor onze stad. Daar zijn op dit moment nog 167 mensen van over. Als we niets doen, dreigen ook deze banen in 2015 te verdwijnen, waardoor veel van deze mensen thuis zouden komen te zitten. Ik maak mij al geruime tijd hard voor het behoud van de werkplekken voor deze mensen.

In het Treslinghuis in de Oosterparkwijk sprak ik met een buurtconciërge, receptioniste en twee pandbeheerders over hun werk. Zij zetten zich met veel enthousiasme en passie in voor hun werk en spreken er ook zo over! We dreigen vaak te vergeten dat we niet enkel werken om ons geld te verdienen, maar ook omdat het ons structuur biedt en we met andere mensen in contact komen. Juist dit is voor mensen in een gesubsidieerde baan ontzettend belangrijk.

Bij Goudgoed aan het Damsterdiep heb ik gesproken met de leidinggevende van het magazijn. Dit is nogal een opgave met die gigantische hoeveelheid spullen die ze daar binnenkrijgen. Ook hij was ontzettend tevreden met zijn baan, die hem structuur in zijn leven geeft. Hij is opgeklommen van magazijnmedewerker tot leidinggevende en moet er niet aan denken zijn baan te moeten verliezen. Geen van zijn collega’s, die in een eerdere bezuinigingsronde hun id-baan zijn kwijtgeraakt, is alweer aan de slag. Iedereen zit thuis en keert uiteindelijk in een participatiebaan kort terug. Dit zorgt ervoor dat deze mensen niet de waardering en beloning krijgen die ze verdienen. Bij werk hoort loon.

Vervolgens heb ik een bezoek gebracht aan het Twaalfde Huis. Hier vinden mensen met een verslavingsprobleem diverse dagbestedingsactiviteiten, krijgen ze een warme maaltijd en is er hulp op het gebied van financiën. Na een korte rondleiding van de gedreven projectleider, kwam ik in gesprek met een werkbegeleidster, die bijna aan haar pensioen toe is. Voor haar persoonlijk geen baan op de tocht, maar wel ontzettend sterk overtuigd van het nut van de 200 banen. Zij vertelde op een hele open wijze over haar omgang met de verslaafden en wat voor impact dit op haar leven heeft gehad. Dit is een meer dan volwaardige baan, waarvoor je stevig in je schoenen moet staan! Ik heb niets dan bewondering voor dit project, dat op zo veel verschillende manieren bijdraagt aan het leven van verslaafden, maar ook aan de maatschappij.

Na nog een bezoek te hebben gebracht aan het Floreshuis, waar ik met verschillende mensen heb gesproken over hun werk, kon ik met een goed gevoel naar huis en heb ik weer vers op m’n netvlies voor wie we ons de komende jaren moeten blijven inzetten. Hardwerkende mensen, die op een ongekende enthousiaste en gedreven manier met hun werk bezig zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>